Pozew przeciwko skarbowi Państwa za zaniechania urzędów w związku z toksycznymi kredytami pseudowalutowymi

DYREKTYWA

AUTOR: PIOTR KREFTA

Zbliża się koniec roku i różnego rodzaju konkursy, również konkurs na słowo roku. Jestem przekonany, że dla nas tym słowem jest słowo DYREKTYWA 93/13. Promujmy je gdzie się da, szczególnie w sądach.

Po drugiej stronie jest inne słowo, słowo, które sieje w sądach spustoszenie w naszych sprawach, słowo wytrych dla banków i probanksterskich sędziów, słowo, które jest źródłem 90% naszych porażek w sądach.

To słowo brzmi RAŻĄCO, a zostało ono, w pełni świadomie, błędnie zaimplementowane do Kodeksu Cywilnego, właśnie z Dyrektywy 93/13. Jest:
Art. 385[1] K.C.§ 1„Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nie uzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, RAŻĄCO NARUSZAJĄCE jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne).”

Powinno być:
Artykuł 3 punkt 1 Dyrektywy 93/13/EWG:
„Warunki umowy, które nie były indywidualnie negocjowane, mogą być uznane za nieuczciwe, jeśli stoją w sprzeczności z wymogami dobrej wiary, POWODUJĄ ZNACZĄCĄ NIERÓWNOWAGĘ wynikających z umowy, praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta.”

Każdy zarzut podnoszony wobec zapisów umowy ma inny ciężar gatunkowy, w zależności od tego, czy RAŻĄCO NARUSZA nasze interesy czy też POWODUJE ZNACZĄCĄ NIERÓWNOWAGĘ wynikających z umowy, praw i obowiązków stron ze szkodą dla nas jako konsumenta.

Jeżeli podnosimy nawet 10 różnych zarzutów wobec umowy, to sędzia, który je rozpatruje tylko w kontekście RAŻĄCEGO NARUSZENIA naszych interesów … wyciągnie kalkulator i przeliczy zarzut na złotówki, i wtedy wyskoczy mu kurs średni NBP albo też kurs kantorowy w danym obszarze.

Już raz to przechodziliśmy. W październiku 2016 r. zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (L 276/17) sprostowanie art. 4 ust. 1 Dyrektywy 93/131, w wyniku którego usunięta została rozbieżność wynikająca z nieprawidłowego tłumaczenia polskiej wersji Dyrektywy.
Wówczas uległo zmianie w art. 4:

„1. Nie naruszając przepisów art. 7, nieuczciwy charakter warunków umowy jest określany z uwzględnieniem rodzaju towarów lub usług, których umowa dotyczy i z odniesieniem, W CZASIE WYKONANIA UMOWY, do wszelkich okoliczności związanych Z WYKONANIEM UMOWY oraz do innych warunków tej umowy lub innej umowy, od której ta jest zależna.”,

zostało zamienione na:

„1. Nie naruszając przepisów art. 7, nieuczciwy charakter warunków umowy jest określany z uwzględnieniem rodzaju towarów lub usług, których umowa dotyczy i z odniesieniem, W MOMENCIE ZAWARCIA UMOWY, do wszelkich okoliczności związanych Z ZAWARCIEM UMOWY oraz do innych warunków tej umowy lub innej umowy, od której ta jest zależna.”.

Niestety wielu sędziów do dzisiaj nie chce zrozumieć tej zasadniczej różnicy.

Tak jak DYREKTYWA 93/13 należy promować, tak słowo RAŻĄCO należy na każdym kroku tępić.