Sąd USUNĄŁ klauzulę z WIBOR!!! WYROK: oprocentowanie 1,80%! Sygn. I C 383/ 24 SO Jelenia Góra

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze uznał postanowienia umowy kredytu z 2016 r. dotyczące WIBOR za abuzywne.

Sąd uznał, że §9 ust. 1 zdanie pierwsze umowy kredytu „sumę stopy bazowej kredytu mieszkaniowego i”, zdanie drugie „suma stopy bazowej kredytu mieszkaniowego” oraz w zakresie w jakim §9 ust. 2, §9 ust. 3, §9 ust. 4, §9 ust. 7, §9 ust. 10 pkt 1 umowy kredytu odnoszą się do „sumy stopy bazowej kredytu mieszkaniowego” stanowią niedozwolone postanowienia umowne i nie wiążą powodów od chwili zawarcia umowy.

Link do uzasadnienia wyroku: SO-Jelenia-I-C-383_24-WIBOR-padł

Przekaż 1,5% podatku na rzecz Stowarzyszenia Stop Bankowemu Bezprawiu – na kontynuacje i rozwój działań systemowych i edukacyjnych.

Przedmiot sporu: Spór dotyczył kredytu hipotecznego z 22.07.2016 r. (w kwocie 466.706,24 zł) i zarzutów dotyczących abuzywności postanowień odnoszących się do zmiennej stopy bazowej (WIBOR) oraz braku informacji o mechanizmie jej ustalania.
Ustalenia faktyczne: Kredyt przeznaczony wyłącznie na cele mieszkaniowe; kredytobiorcy byli konsumentami; ofertę przedstawiono bez możliwości realnej negocjacji i bez alternatywy stałego oprocentowania; dokumenty/załączniki nie były przedmiotem omówienia, a odmowa ich podpisania uniemożliwiłaby zawarcie umowy; bank nie wyjaśnił mechanizmu działania WIBOR ani nie zaproponował zabezpieczeń/rozłożenia ryzyka wzrostu oprocentowania.
Ocena dowodów: Sąd uznał za wiarygodne zeznania stron i świadków oraz opinię biegłego (opinia przyjęta bez istotnych zastrzeżeń).
Prawna ocena postanowień: Sąd stwierdził, że postanowienia umowne dotyczące stopy bazowej (WIBOR) są nieuzgodnione indywidualnie, nieprzejrzyste, naruszające obowiązek informacyjny banku, sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco naruszające interesy konsumentów (art. 385 kc). Wskazał, że bank powinien był uczynić mechanizm wyliczania WIBOR zrozumiałym dla konsumenta oraz zaproponować instrumenty ochrony przed ryzykiem.
Skutki prawne i rozstrzygnięcie: Sąd wyeliminował z umowy komponent oprocentowania oparty na WIBOR; oprocentowanie kredytu ustalono (po eliminacji) jedynie jako marża banku 1,80% (pozostałe postanowienia umowy pozostają w mocy). Na tej podstawie uznano zasadność roszczenia o zwrot spłaconych odsetek naliczonych od stawki referencyjnej i zasądzono od banku na rzecz powodów kwotę ustaloną przez biegłego: 37.740,89 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie (sąd przyjął niższą kwotę niż żądana 42.621,65 zł). Pozostałe żądania powodów oddalono.
Koszty procesu: Sąd uznał powodów za wygranych i zasądził od pozwanego na rzecz powodów koszty procesu w łącznej wysokości 7.968,00 zł (w tym koszty zastępstwa procesowego, opłata sądowa, zaliczka na biegłego, opłaty skarbowe) wraz z ustawowymi odsetkami.
Uwagi dodatkowe: Sąd podkreślił asymetrię pozycji banku i konsumentów oraz konieczność sankcjonowania praktyk ograniczających prawo konsumenta do rzetelnej informacji i realnej oceny ryzyka przy długoterminowych kredytach hipotecznych.

Poniżej wersja rozszerzona (z cytatami i odwołaniami).

A. Stan faktyczny i status stron

Powodowie J. S. i L. L. zawarli umowę kredytu hipotecznego w dniu 22.07.2016 r.; kredyt w kwocie 466.706,24 zł, okres 30 lat; środki przeznaczone wyłącznie na budowę domu (zob. s. 1–3, 4). Sąd: „Powodowie występowali w przedmiotowym procesie w charakterze konsumentów.” (s. 5).

B. Brak negocjacji i niewystarczające informacje

Umowa i dokumenty były przygotowane przez bank; klientom przedstawiono tylko ofertę zmiennego oprocentowania, bez propozycji stałego oprocentowania; załączniki nie były omawiane i ich odmowa podpisania skutkowałaby brakiem udzielenia kredytu (zob. s. 1–3).
Sąd stwierdził, że „pracownik banku nie wyjaśniał ich treści, nie tłumaczył zapisów załączników. Gdyby J. S. i L. L. odmówili złożenia podpisów … do zawarcia umowy kredytu by nie doszło.” (s. 2).

C. Obowiązek informacyjny dotyczący WIBOR i jego naruszenie

Sąd podkreślił, że bank nie wyjaśnił mechanizmu działania stopy bazowej (WIBOR), kto jest jej administratorem, w jakich okolicznościach ulega wahaniom ani że wzrost jest de facto nieograniczony; informacje podane w umowie i załącznikach nie dawały konsumentom realnej możliwości oceny ryzyka (s. 2–6).
Cytat: „Za wykonanie takiego obowiązku nie można uznać wyłącznie wskazania … że zmiana wysokości oprocentowania będzie następowała co trzy miesiące … Informacje takie nie dają w ocenie Sądu konsumentowi możliwości realnej i obiektywnej oceny wysokości jego zobowiązania” (s. 5).

D. Ocena prawna — abuzywność (art. 385 k.c.)

Sąd uznał postanowienia odnośnie do stopy bazowej (WIBOR) za „nieuzgodnione indywidualnie, nieprzejrzyste, sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco naruszające interesy konsumentów” i wskazał, że takie postanowienia nie wiążą konsumenta (s. 5–6).
Cytat wyjaśniający kryterium: „postanowienie umowne jest sprzeczne z dobrymi obyczajami, jeżeli kontrahent konsumenta … nie mógłby racjonalnie spodziewać się, iż konsument ten przyjąłby taką postanowienie w drodze negocjacji indywidualnych.” (s. 5).

E. Skutki eliminacji i rozliczenia

Skutkiem eliminacji komponentu WIBOR z umowy jest pozostawienie oprocentowania równego marży banku 1,80% — Sąd uznał, że „eliminacja tego postanowienia z umowy nie spowoduje jej upadku, czy też niemożności jej dalszego wykonywania” (s. 6–7).
Na tej podstawie zasądzono powodowym zwrot odsetek naliczonych od stawki referencyjnej w wysokości ustalonej przez biegłego: 37.740,89 zł (s. 7). Sąd przyznał odsetki ustawowe od określonego terminu (s. 7).
Pozostałe roszczenia powodów zostały oddalone (s. 7).

F. Koszty procesu i motywacja

Mimo częściowego oddalenia pozwu Sąd uznał powództwo za zwycięskie z uwagi na charakter ochrony konsumenckiej i naruszenia przez bank; zasądzono od banku na rzecz powodów 7.968,00 zł (s. 7).
Sąd wskazał na asymetrię pozycji i brak propozycji zabezpieczenia interesów kredytobiorców oraz brak propozycji rozłożenia ciężaru wzrostu rat (s. 6).

G. Dodatkowe odniesienia i uzasadnienie dowodowe

Dowody: umowa, załączniki, oświadczenia, zeznania świadków, opinia biegłego (opinia sądowa z 20.06.2025 r.) — Sąd uznał je za wiarygodne; szczególne znaczenie miała opinia biegłego przy ustaleniu sumy zwrotu (s. 3–5, 6–7).
Sąd odwołał się również do orzecznictwa i praktyki (art. 385 k.c., cel implementacji dyrektywy 93/13/EWG) oraz do postrzeganej publicznej nieprzejrzystości ustalania WIBOR (wzmianka o wyroku WSA dotyczącego ujawnienia mechanizmu fixing’u WIBOR — s. 6).

Sprawę prowadziła Kancelaria Prawna Frejowski Twardygrosz-Smolec Wspólnicy Sp. k.

https://www.frejowski.com/

Wesprzyj działania Stowarzyszenia Stop Bankowemu Bezprawiu (SBB)

Od lat działamy społecznie i niezależnie – bez finansowania komercyjnego.

Analizujemy projekty ustaw, bierzemy udział w pracach komisji, reagujemy na nieprawidłowości i edukujemy konsumentów rynku usług finansowych, aby mieli realną wiedzę i realną ochronę.

Uruchomiliśmy zbiórkę na edukację i działania systemowe, aby móc kontynuować te działania w czasie intensywnych prac legislacyjnych i orzeczniczych.

Pomagam.pl – zbiórka główna: https://pomagam.pl/yk499d

To najszybszy sposób, by bezpośrednio wesprzeć nasze bieżące działania.

Możesz pomagać także przy okazji codziennych zakupów

Wspieraj SBB bez żadnych dodatkowych kosztów – wystarczy robić zakupy online tak jak zawsze.

FaniMani: https://fanimani.pl/bankowebezprawie/

Każdy zakup w sklepie partnerskim to drobna darowizna dla SBB.

Inne formy wsparcia

Darowizna szybka: https://www.bankowebezprawie.pl/darowizna-szybka/
Darowizna z odliczeniem od dochodu: https://www.bankowebezprawie.pl/wspierajsbb/
Przekaż 1,5% podatku: https://fsmm.pl/stowarzyszenie-stop-bankowemu-bezprawiu/
darowizny można wpłacać jako przelew tradycyjny lub BLIK i online poprzez iMoje, T-Pay lub PayPal

Każda forma wsparcia ma znaczenie – razem budujemy realną ochronę konsumentów. – prezentacja_wesprzyj_SBB

Znajdziesz nas także tutaj: